Czas teraźniejszy – wiedza podstawowa – Present Simple – #09

Gdy porozumiewasz się z kimś używając komunikacji werbalnej (za pomocą słów) używasz chcesz, czy nie, kategorii gramatycznej, czasu gramatycznego, który wskazuje na wykonywanie danej czynności w czasie teraźniejszym, przeszłym lub przyszłym. W języku angielskim również występują czasy. W porównaniu do języka polskiego jest ich nie trzy, a troszkę więcej, niemniej jednak są one bardziej lub mniej logicznie do opanowania:)

Zajmijmy się teraz podstawowym czasem teraźniejszym. W czasie teraźniejszym kluczową rolę odgrywają tzw. czasowniki dynamiczne – akcji (ang. „action verbs”) jak i statyczne (ang. „static verbs”). Przywołam tutaj przykłady czasowników dynamicznych. Czasownik dynamiczny nazywa akcję, która właśnie się odbywa. Nazywa się to czasem teraźniejszym czasownika.

Reklama


Spójrz na zdania poniżej:

1. Today the children play soccer.  Dzisiaj dzieci grają w piłkę nożną.

2. Now one child takes the ball. Teraz jedno z dzieci bierze piłkę.

Pytania jakie możesz sobie zadać odnośnie tych dwóch przykładów to: Co robią dzisiaj  dzieci? Co robi to dziecko w danym momencie? Play – (grać) i take (brać) nazywają działania, które dzieją się obecnie. Czasowniki te są właśnie w czasie teraźniejszym.

Przede wszystkim z tej porady powinno zostać Tobie to, że do tworzenia czasu teraźniejszego nie potrzebujesz nic więcej niż w języku polskim.

Słowniczek:

Today – dzisiaj

Now – teraz

Children – dzieci

Child – dziecko

Play – grać (w piłke, na pianinie, gitarze – np.: Play the piano, guitar)

Soccer – piłka nożna

One – jeden, jedno, jedna, jedne itd.

Take – brać. W kolejnej poradzie dowiesz się dlaczego na końcu dodane jest „s”.

The – rodzajnik określony – poprzedza zwykle rzeczownik i rozmówca używając go w zdaniu daje do zrozumienia drugiemu, że jest to właśnie ta, znana rzecz, osoba itd., o której wiedzą obie strony i która jest im znana np: The sun – słońce:)) – wszyscy wiemy co to jest. W przykładzie powyżej chodzi o te dzieci, które są znane rozmówcom.

Dźwięk „th” w słowie „The” wymawiasz podobnie tak jak polską literę „z”, musisz jednak wysunąć język pomiędzy zęby podczas jej wymawiania. W zależności od tego czy kolejne słówko następujące po „the” zaczyna się samogłoską czy spółgłoską wymawiamy je różnie odpowiednio jak w piosence, grupy Sunrise Avenue (bardziej jako „i”). Jeżeli w kolejnym słowie jest spółgłoska wymawiasz końcówkę słowa „the” bardziej jak dźwięk „a” połączony z „e”.  Poćwicz teraz.  Co za piękny dźwięk… Porównaj swoją wymowę z plikiem wymowy dostępnym w dziale Ściągnij. Porównaj ten dźwięk jak i pozostałe, nowe występujące w powyższych zdaniach. Pamiętaj zwykle nie tłumaczymy słowa „the” bezpośrednio na język polski. Aby zapamiętywanie było bardziej efektywne możesz zacząć przepisywać nowe słowa do swojego zeszytu słówek. Kiedy nie znałem jeszcze transkrypcji fonetycznej i pisałem wtedy w nawiasie dane słowo tak, jak brzmiało po angielsku, lecz używając polskich liter. Ja swego czasu praktykowałem tę metodę i dzięki niej poznałem i przyswoiłem pierwsze swoje słowa angielskie.

Reklama


Jak zadawać pytania w czasie Present Simple?

Są dwa sposoby na zadawanie pytań. Pierwszy  to zadawanie pytań przez inwersję (jak niejednokrotnie w tym poradniku będę podkreślał). Co to znaczy? Inwersja z łaciny to: zmiana zwykłego układu na odwrotny. Tutaj oczywiście układem jest nasze zdanie, które przekształcimy na pytanie. W języku polskim też stosujemy inwersję lecz nie zawsze tak jak w języku angielskim.

przyklad_inwersji_prosty_angielski

 

I can swim. Potrafię pływać.
Can I swim? Potrafię pływać?

Zauważ, że w powyższym tłumaczeniu na język polski wystarczyło dodać znak zapytania, aby stworzyć ze zdania oznajmującego, zdanie pytające. Brak inwersji w języku polskim.

przyklad_inwersji_prosty_angielski1

 

There is a house. Tam jest (jakiś) dom.
Is there a house? Jest tam (jakiś) dom?

Zauważ, że w powyższym tłumaczeniu na język polski też musiałem zastosować inwersję.

przyklad_inwersji_prosty_angielski2

This is my pen. To mój długopis.
Is this my pen? Czy to mój długopis?

Zauważ, że w powyższym przykładzie w tłumaczeniu na język polski użyłem słowa „czy”, mogłem je jednak pominąć a sens tłumaczenia pozostał by bez zmian. W pytaniach angielskich nie występuje słówko, które tłumaczymy bezpośrednio na język polski jako „czy”. W zdaniu złożonym użyjemy natomiast słówka „whether” np.: He wonders whether he should call her. Zastanawia się, czy powinien do niej zadzwonić.

Drugi sposób to dodanie do całości tzw. czasownika posiłkowego „do”. Dlaczego nazywamy go posiłkowym? Dlatego, że z jego pomocą tworzymy jakieś zdanie, a nie tłumaczymy go bezpośrednio („do” [du] w angielskim to: robić). Czasownik ten w pytaniach dajemy przed podmiotem zdania.

Zobacz poniższe przykłady:przyklad zadawania pytan angielski1

I sit here. Siedzę tutaj.
Do I sit here? Czy ja siedzę tutaj?

przyklad zadawania pytan angielski4

He smokes too much. On pali za dużo.
Does he smoke too much? Czy on pali za dużo?

przyklad zadawania pytan angielski3

They sing loudly. Oni śpiewają głośno.
Do they sing loudly? Czy oni śpiewają głośno.

Zauważ, że w powyższym tłumaczeniu na język polski „do” możemy w wolnym tłumaczeniu za każdym razem zastąpić polskim słówkiem „czy”.

Dla utrwalenia niektórych konstrukcji proponuję poniższy filmik.

 

 

6 myśli na temat “Czas teraźniejszy – wiedza podstawowa – Present Simple – #09”

    1. Witaj,
      Trudno mi się z Tobą nie zgodzić:) Masz rację. Dodatkowo nadmienię, że w USA football to tzw. amerykański football, gdzie piłka jest „jajowata”. Słówko „soccer” powstało w USA poniekąd po to, aby nie mylić z ichniejszym football’em. Nie zrobisz wielkiego błędu stosując słówko „soccer” w UK. Po prostu ktoś pomyśli, że miałeś więcej do czynienia z native speaker’ami z USA. Pozdrawiam!

  1. Słowo „The” wymawiasz podobnie tak jak polską literę „z”, musisz jednak wysunąć język pomiędzy zęby podczas jej wymawiania.

    zawsze byłem przekonany że to literka „d” 🙂

    1. Dzięki za komentarz. Jeżeli mówiąc operator masz na myśli czasownik posiłkowy do, to nigdy nie użyjesz do i czasownika modalnego (do + can). Uważaj na czasownik need , może występować jako czasownik modalny (chcieć, musieć) i jako zwykły czasownik (potrzebować, wymagać). W przypadku zwykłego czasownika użyjesz do – podobnie jest z czasownikiami have want i do (jako robić, a nie jako czasownik posiłkowy). Jeżeli używasz do , to w pytaniu pojawia się czasownik dynamiczny (smoke, sit, play, swim) np.: Why do you swim? Dlaczego pływasz? Do używasz w odpowiedniej formie w zależności od osoby, zgodnie z odmianą do: I do, you do, he/she/it does, we do, they do. Inwersję stosujesz zawsze czy używasz do czy nie.

Dodaj komentarz